1. YAZARLAR

  2. Yüksel COŞKUN

  3. KÜÇÜK İNSANLAR
Yüksel COŞKUN

Yüksel COŞKUN

Yazarın Tüm Yazıları >

KÜÇÜK İNSANLAR

A+A-

KÜÇÜK İNSANLAR

 

      Saygıdeğer Okurlar,

 

      Bu haftaki köşe yazımı yorumsuz olarak bir alıntıya ayırdım.

      Küçük insanlar vardır bilirsiniz fiziksel olarak küçüklükten bahsetmiyorum tabii ki, kişilik olarak küçüktürler.

      Birilerine yaranmak zorunda hissederler kendilerini daima, kraldan çok kralcılardır,
      Kendilerini kaptırırlar kralcı olurken, sınırlarını aşarlar fazlasıyla tabii ki bir de her devrin adamıdırlar.
      Küçük olduklarını umursamadan insanlara saldırırlar, İFTİRA ve HAKARET en önemli silahlarıdır,    

      Akılları sıra çirkeflikle üste çıkacaklardır.

      Ama sonuçta onlar “KÜÇÜK İNSANDIRLAR” hepiniz bilirsiniz.
      Etrafınızda mutlaka vardır böyle küçük insanlar hatta fazlasıyla

      Küçük insanlar... Büyük gölgeler...
      “Küçük insanların büyük gölgeleri olur bazen”...
      Ve o gölgeler, bir süre "gerçekmiş" gibi algılanır!
      Göz yanılması bir "ilizyon"dur yaşadığımız...
      Bazıları "gerçek" sanır!
      Bazıları anlar işin "yalan" olduğunu da çözemez bir türlü sırrını...
      Kimi, farkına varır bunun, söylemez sadece...
      Cesareti bulamaz söyleyecek kadar...
      “Gölgeyle” selamlaşır!
      Ayağını "gölgeye" göre denk alır!
      Kimi, farkına dahi varmaz, "küçük insanlara" sunar "büyük" hürmetlerini!
      Kimi bilir, bekler sadece...
      Bekler...
      O günü...
      Gölgenin kaybolacağını bilerek...
      Kimi "insan", kendini "gölgesi" sanır sadece...
      O"nu yaşar!
      Aldanır!
      “Ne kadar büyük insanmışım” diyerek, kendi yalanlarına kendisi kanar önce...
      Kocaman gölgesine, önce, kendisi sığınır...
      Küçük insanların büyük gölgeleri, geçicidir ama...
      Ne zaman ki "güneş" vurmaz üzerine, ne zaman ki ışık çevirir yönünü bir başka güzelliğe...

      Ne zaman ki "gerçekleri" aydınlatır sadece...
      Ne zaman ki "rüzgar" kocaman gölgeleri sürüklemez de tam karşısına alır...
      Rüzgara karşı yürüyemez, ne küçük insanlar...

      Ne de kocaman gölgeleri...
      Ve çok iyi bilinir ki, her "gölge oyunu"nun vardır bir "son" perdesi!
      Zil çalar...
      Işıklar kapanır...
      Küçük insanların gölgeleri kaybolur, an gelir...
      Kendileri kalır...
      Küçücük...
      İnsanlar...
      Ve fark etmezsiniz!
      Kaybolurlar, yok olurlar, silinirler sessizce...
      Aman dikkat ediniz ne olur, basmayınız üzerlerine...
      Bırakınız, yaşasınlar "gölgeleri" olmadan da...
      Yaşasınlar, hak ettikleri kadar "değer" bularak...
      Yaşasınlar, "gölgesiz" gerçeklerini...
      Çırılçıplak!
      Çıkarsız!
      Yalansız!
      Ve hak ettikleri kadar, sadece..    

      Lütfen bir bakınız çevrenize, alıcı gözle bir bakınız...
      İyice düşününüz...
      Ve seçiniz onları birer birer,
      Gölgeleri büyük, küçük insanları...
      Evet, görebilirsiniz!

      Saygılarımla,

 

      BİR YERDE KÜÇÜK İNSANLARIN GÖLGESİ BÜYÜYORSA

      ORADA GÜNEŞ BATIYOR DEMEKTİR,      

                                                                                                       

Önceki ve Sonraki Yazılar