1. HABERLER

  2. MEDYA

  3. Efsane Türk, GAY'leştirilemez!
Efsane Türk, GAY'leştirilemez!

Efsane Türk, GAY'leştirilemez!

Okurlar, toplumun eşcinselliğe bakışını tartışıyor

A+A-

Hürriyet'in en çok tartışılan yazarı Ayşe Arman bugün köşesine Türk eşcinselleri taşıdı. Okurlarından gelen deneyimleri, öyküleri ve fikirleri köşesinde yayınlayan Ayşe Arman yine olay olacak.

Ölmek istiyorum mutluluktan! İşte budur. Bir şeyyazıyorsun, “Fikirlerinize, deneyimlerinize, öykülerinize ihtiyacım var, gelin bu konuyu birlikte tartışalım” diyorsun,der demez posta kutun maillerle dolup taşıyor, binlerce mesaj, yaşanmış öykügeliyor, geliyor, geliyor, geliyor... Biz sizinle interaktifliğin gözünü çıkardık! Sizdenne çok şey öğreniyorum anlatamam. Konumuz toplumun gay’lere bakışıydı, gayolduğunu keşfedip sorunlar yaşayanlar, eşcinsellere anlaşılmaz öfkeler duyanlar,çocuğunun gay olduğunu öğrendikten sonraki hislerini bizimle paylaşanlar, kardeşim gay diyenler, toplum baskısından illallah edenler, gay olduğu halde bir kadınla 30 yıl evli kalanlar, çocuğu, hatta torunu olanlar. Herkes yazdı. Teşekkür ediyorum.

KARDEŞİM GAY

Kardeşim... Benim canım, en iyi arkadaşım, hayatımda kendimi en iyi ifade ettiğim insan.

İzmirli bir ailenin çocuklarıyız biz. Ben, kardeşim ve ablam. Evin tek erkeği kardeşim,haliyle herkes ona soyumuzu devam ettirecek erkek olarak bakıyor. Ama o bir gay ve bugerçeği aileden sadece ben biliyorum.

Yıllar önceydi, cebinde bir mektup buldum. Bir aşk mektubuydu ve bir erkek tarafından yazılmış olduğu çok açıktı. İlk okuduğumda dünyam yıkıldı, “Olamaz böyle bir şey” dedim,“Bizim aileye, bizim soyadımıza yakışmaz!” İnanılmaz bir reaksiyon gösterdim, o dahemen inkar etti, gay olmadığını söyledi, “Bir yanlış anlaşılma, üzerinde durma” dedi, bende zaten unutmak istiyordum, rahatladım.

Zaman geçti... Bir yaz akşamı kardeşimle sohbet ediyorduk, çok huzursuzdu, “Banaanlatman gereken şeyler var, bu gece zamanı, hadi anlat” dedim. Ağlayarak gayolduğunu söyledi. “Hemen seni doktora götüreyim” dedim salakça, “Ben hasta değilim ki!” dedi. Günler günleri kovaladı, hep sustuk, o hep yazdı günlüğüne, ben de gizliceyazdıklarını okudum çünkü kendisine zarar vermesinden korkuyordum. Gerçekten de birgece “Az önce ablamı izledim, melekler gibi uyuyordu, bu onu son görüşüm, yarın her şey bitecek" yazmıştı. Hemen gittim odasına sarsarak onu uyandırdım, “Affet beni seni yalnızbıraktım” dedim “Artık sana sonuna kadar desteğim.”

Gerçekten de öyle oldum. Ve kardeşim bir şekilde hayata tutundu. Hiçbir şey onu kaybetmekten daha kötü ve daha acı verici olamazdı, ben o gece onu fark ettim. O küçükken bakkala bile gittiğinde, 5 dakika geç kalsa, ben onu sokakta beklerdim, onukaybetmeyi nasıl düşünebilirdim ki?

Ailem hâlâ bilmiyor, zaten babamı iki yil önce kaybettik. Ablam şüpheleniyor çünkü kardeşim evlenmek istemiyor. Bana sordu “Gay olsa ne değişecek ki?” dedim “O bizimkardeşimiz.” Ama ablam kabul etmedi, eğer öyleyse ölmesini tercih edebileceğini söyledi.O yüzden bu, büyük bir sır. Annem ve ablam asla

Peki çocuklarınızla ilişkileriniz? Gaylik mayliküzerine konuşabiliyor musunuz?

-Fazla değil. Bir televizyon programında Fatih Ürek’e mi denk geldik, çocuklarımın tepkisiinanılmaz sert ve aşağılayıcı oluyor. Ben deböyle düşünmemeleri gerektiğini, herkesintercihinin farklı olabileceğini söylüyorum. Amatabii ne kadar etkili oluyorum bilemem.

Aile sizin için ne ifade ediyor?

- Aile olmayı seviyorum. Sevgi görüyorum, saygıgörüyorum. Ailem olmasa ileriki yaşlarımda halimne olurdu? Hastalansam kim bakardı?

Peki aşık olduğunuz bir erkekle bir yaşam sürmeyi tercih etmez miydiniz?

- Ederdim tabii. İlk yıllarda erkeklerle paylaştığım sadece cinsellikti. Sonra aşkı dabuldum. Ama aşkımla bir hayat sürmem mümkün değildi. Yine toplum baskısı... Bir de şunu anladım, karşı taraf da size aynı şekilde aşık olmadıkça bir ilişki sürmüyor gayyaşamda. Sadakat diye bir şey yok.

Gay’lerin libodoları heteroseksüellere göre daha mı yüksek?

- Bence öyle.

Peki gay cinayetleri? Sizi korkutmuyor mu? Ne tür önlemler alıyorsunuz?

- Bilmediğim, tanımadığım insanlar konusunda dikkatli olmaya çalışıyorum. Herkesihayatıma almıyorum.

Kadınlarla evlenmeyi düşünen gay’lere bir mesajınız var mı?

- Hem kendi hayatlarını hem de evlendikleri insanın hayatını mahvederler, kesinlikle böylebir şeye kalkışmasınlar.

İyi ama siz de yaptınız...

- Evet ama eşimi ne kadar mutlu ettiysem, kendim de o kadar mutsuz oldum. Şimdi “Yaşlanınca bana bakacak çocuklarım var” diye avunuyorum. Ama yani koca bir hayat,bunun için feda edilir mi?

OĞLUNUZA ÖLÜYORUM DİYECEKTİM BİR KIZ ARKADAŞIN VARSA OĞLUMLATANIŞTIRSANA DEDİ

Yurtdışında yaşıyorum ama sık sık ülkenize gidip geliyorum çünkü bir Türk'e aşığım. Diliniziokuyup yazabiliyorum. İstanbul’a gelince sevgilimin ailesinin evinde kalıyorum, annesibilmiyor oğlunun gay olduğunu. İkimizden de hiç şüphelenmiyor. Geçen gün bana, “Oğluma yabancı gelin istiyorum” dedi. İçimden “Alo, alo! Burayım ben! Hayalinizgerçekleşiyor, ölüyorum oğlunuza” demek istedimse de, “Şöyle güzel bir kız arkadaşınvarsa tanıştırsana” deyince sesimi çıkaramadım. Çağan Irmak'ın "Issız Adam" filminin fragmanında kadın: “Sen benim oğlumu seviyor musun?” diye soruyor. Kız gülümseyerek “Evet” diyor. Benim en büyük hayallerim biri de bu işte. Annesinin bu soruyu sorması vebenim “Eveeeeet!” diye bağırmam. Acaba bir gün bunu yaşabilecek miyim? (H.E)

İNANÇLIYIM, EŞCİNSELİM VE SUÇLULUKTAN ÖLÜYORUM

Gay olmak, inanın benim tercihim değil. Ben bunu kendi isteğimle yaratmadım, kendi isteğimle de ortadan kaldıramıyorum. Sınır koymaya çalışsam da, bilinçaltımdaki gerçek değişmiyor. Üstüne üstlük inançlıyım. Müslüman olarak bunun uygun olmadığını dabiliyorum ama inanın ki benim elimden gelen bir şey yok. Suçluluktan ölüyorum, çıkış yoluda bulamıyorum. Ne gay olabiliyorum ne heteroseksüel. 16 yaşındayken Hacettepe Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı bölümüne gittim. Bundan kurtulmak istediğimi söyledim.Psikiyatrın bana verdiği cevap ne oldu dersiniz: “Kurtarırım ama ölmekten beter olursun!”“Nasıl yani?” dedim. “Bu duygularından kurtulabilirsin ama o zaman da yaşayamazsın.Çünkü sen busun!" demişti bana. (Hakan A.)

FARKINDA OLMADAN EŞCİNSEL LOBİSİNE ALET OLUYORSUNUZ

Ben bir transseksüelim. Erzurumlu oldukça muhafazakâr bir ailenin çocuğuyum. HerAnadolu insanı gibi büyüdüm. Çok şey yaşadım. Cinsiyet değiştirdim. Öğretmenlik sınavına girdiğimde “kırıtık” olarak değerlendirildiğim için mülakattan geçemedim.Mecburen ayakta kalabilmek için “seks işçisi” oldum. Bir adamı sevdim. O da beni sevdi. Karısını boşadı, benimle evlendi. Aşiret çocuğu idi, başıma gelmeyen kalmadı. Abimle yıllaroldu görüşmeyeli, cinsiyet değiştirdim diye sildi beni. Tecavüze uğradım, şikâyet ettim.Tecavüzü hak etmişim gibi davranıldı.

Sonra ticarete atıldım, para kazandım. 1999 yılından beri İnsan Hakları alanında birçokaktivitede yer aldım. İnançlı bir insanım. Bu yaşadıklarımı düşününce, Allah’ın benimgibilere inanılmaz sabır ve direnç verdiğini anladım... Bugün, inanın dünden daha iyi. Benİnsanca Yaşamı Destekleme Derneği kurucu başkanıyım. Derneğimizin amacı, seksçalışanlarının, başta cinsel yolla bulaşan hastalıklar olmak üzere, sosyal sorunlarınaçözüm üretmek. Muhafazakâr bir hükümetle çalışmaktayız. Size yemin olsun, iletişimimizmükemmel.

Bu yazıyı size yazma nedenim, basında yer alan eşcinsel töre cinayetiyle ilgili size geleniki mektuba yer vermeniz ve çağrıda bulunmanız. Bilinenin aksine, eşcinsellerin bu ülkedebasına yansıyan ağırlıkta sorunları yok. Zaten AB uyum süreci sonrası korkunç bir eşcinsel lobisinin saldırısı altında ülkemiz. Art arda açılan eşcinsel derneklerini kullanan yabancı güçler, ülkemizin sağlıklı nesiller projesini çökertme peşindeler. Bizi ayakta tutan aile birliğimize açık bir saldırı söz konusu.

Sadece bu ülkede değil, evrende tüm insanların irili ufaklı sorunları var. Bu gün siz çalıştığınız Doğan Medya Center’a mayoyla gidemezsiniz. Olay bu kadar basit. AB vediğer ülke elçiliklerinde bir sürü eşcinsel diplomat var. Ve kurdurulan eşcinseldernekleriyle oldukça içli ve dışlılar. Korkunç bir parasal kaynakları var. Eşcinsel lobisi,ülkemizde son bir yıldır oldukça etkinleşti. Önemli köşeleri tuttu. Ben iddia ediyorumbugün eşcinselim diyen her yüz kişiden 90 kişisi özenti. Zaten amaçları, bu özenti sayısını artırmak. Dikkat ederseniz, eşcinsel grupların tek isteği rahat cinsellik. Bu ülkede asıl acıyı çeken gayler değil yani, travestiler ve transseksüeller çok daha zor durumda. Sizin farkında olmadan bu eşcinsel lobisinin aleti olduğunuzu düşünüyorum. (Okşan Ö.)

Eşcinsel karakter yarattık küfür etmeyen kalmadı

İki üniversiteli arkadaş, kendi çapımızda bir “deney” yapmaya karar verdik. Bir sürüeşcinsel hikaye derledik, sonra da sanal bir karakter yaratıp hepsini bu kişinin yaşadığınıyazdık ve gelen tepkilere baktık. Bu iş için de internetteki sözlüklerden birini tercih ettik. O kadar tepki aldı ki bir sözlükte yazdığımız şeyler, 2-3 sözlükte birden konuşuluyordu.Tahmin edeceğiniz gibi, edilen küfürlerin yanında bizi sahiplenen insanlar azınlıktaydı.Önce yazdıklarımız, bunların hepsi gerçek olup bizzat dinlenmiştir, tam tamına 49 yazı:

http://ahmet-yildiz-olmedi.uludagsozluk.com/ Sonra da gelen tepkiler. Bakın, yurdumuzun gençlerinin eşcinsellere bakış açısını birinci ağızdan okuyun:http://www.uludagsozluk.com/k/ahmet-yildiz-olmedi/ (Cem C.)

ALLAH, ERKEĞİ VE KADINI YARATMIŞ O KADAR, ÖTESİ BERİSİ YOK

Arkadaşlar cinsel tercihlerini bu ülkede istedikleri gibi yaşayamadıklarından şikayetçiolmuşlar. Bence büyük yanılgı içersindeler. “Ben gay’im, istediğim kişiyle sevişemiyorum”derseniz, e tabii, sizi kaldıramayız. Ama “Benim cinsel tercihlerimde bir sorun var” deyip,hasta olduğunuzu kabul ederseniz, sizi bağrımıza basarız. Hatta tedavi olmanıza da yardım ederiz. Allah, erkeğin yanında bir de kadın yaratmış. Ama o kadar. Ötesi, berisiyok. Torunlarımıza ne bırakacağımızı çok merak ediyorum. Kitaplardan okuduğumuz oefsane Türkler, yavaş yavaş eriyip gidiyor. Efsane Türk, gay’leştiriliyor. Buna da itirazımız olacak elbet. (M. Hot.)

İKİ KUTU HAŞARE İLACI İÇTİM

7 çocuklu ailenin en küçüğüyüm. Ailem, “Erkek olarak dünyaya geldin!” diyor başka bir şey demiyor. Beni erkek yapacaklarmış. Hastanelere yatırıyorlar. Eşcinselliğin tedavisi varsanıyorlar. Anlatamadım doğuştan olduğunu. Sonunda mayıs ayında, bir otele yerleştim ve iki kutu haşere ilacı içtim. Ne var ki, ölmeyi bile beceremedim. Yan odadaki balkondan mı görmüş ne, geldi, “Bu adam ölüyor!” dedi, beni hastaneye kaldırdılar. Midemyıkandıktan sonra ailem beni tekrar Bakırköy Ruh ve Sinir Hastanesi’ne yatırdı. Psikologlarla dahi eşcinsellik hakkında konuşmam yasak. Ben artık yıldım, evlendirmek miistiyorlar, evleneceğim, yeter ki bu çile bitsin. Belki yaşımı merak edersiniz, 22yaşındayım... (Osman K.)

Türk istikbalinin evlatları heteroseksüeldir!

Kulağında küpe olan erkeklere “şerefsiz”, kaşında ya da dudağında piercing olanlara da“p.ç” diye hakaret eden bir babaya sahibim. Ne ona ne de sürekli beni nasılevlendireceğini düşünen anneme, eşcinsel olduğumu itiraf etmeyi aklımdan bilegeçir(e)medim. Hayatımın hiç bir döneminde. Kulağa takılan zararsız bir halka ne ifadeedebilirdi ki? Babama göre, o halka, neyin ne olduğunu çok iyi belli ediyordu. Pekievlenmek zorunda mıydım anne? Evet. Çünkü bu hayalin ötesinde bir şey yoktu.Torunlarına bakacağı günler onu mutlu edecekti. Peki ya ben?! Beni düşünen... Onlar venice anne baba için Türk istikbalinin evlatları heteroseksüeldir. İyi ama bu ülkedeki herkes heteroseksüel midir? Bir çok klinikte psikiyatr muayenehanesinde, “eşcinselhastalığından” arındırılmak adına tedaviye getirilmiş ergenlerle karşılaşabilirsiniz.Eşcinselseniz hayat bu ülkede çok zor. Ve fakat sevgilim ve ben, elimize geçecek ilkfırsatta daha az homofobik bir ülkeye yerleşmek istemiyoruz. Kaçmak istemiyoruz.Gitmek istemiyoruz. Siz bizi gitmemiz için zorluyorsunuz sadece! (K.A)

ERKEKLİĞE İHANET EDEN YARATIKLAR

24 yaşımda psikoloğa koştum. Psikoloğum 60 yaşlarında bir kadındı. “Paranı ve zamanınıbana harcama. Git birini bul, bu işin neresinde durduğunu öğren" dedi. Ben de öyle yaptım. Gay'lik bir yaşam tarzı aynı zamanda. Ben bu yaşam tarzının bana uygunolmadığını gördüm ve aileme fazla direnmeden evlendim. Tam 16 yıl evli kaldım. Evliliğiminilk 10 yılı bir heteroseksüel maskesiyle geçti. Bütün herkese mutlu aile babasını oynadım, oysa içimde ne yangınlar vardı. İki yıl önce boşandım. Benden 15 yaş küçük 4 yıllık sevgilimle 2 yıldır birlikte yaşıyorum. Hâlâ oynuyoruz, hâlâ maske takıyoruz. Ahmet Yıldızöldürüldüğünde bile çıkıp açık açık “Arkadaşımızdı, dostumuzdu, kardeşimizdi” diyemedik. Ne yasalar bizi görüyor ne de insanlar. Bizler aile kurumuna ve erkekliğe ihanet etmiş yaratıklar olarak algılanıyoruz. Ailelerimize anlatamayız, arkadaşlarımıza anlatamayız,patronumuza anlatamayız. Allahtan lezbiyen arkadaşlarımız var da patronlarımıza, işarkadaşlarımıza karşı bizi maskeliyorlar. (K. Erbil R.)

BİR ANNENİN AÇIK MEKTUBU

Ben bir anneyim.

Biri 17, diğeri 13 yaşında iki oğlum var:

Kral ve Prens.

Kral, derslerinde, okul hayatında, sosyal etkinliklerde bir numara olan, başarılı, popüler,karizmatik, kişiliğiyle de saygılı olan bir çocuk. Özgüvenini kazanmış, “Bu taht benim”diyebilen bir Kral.

Prens ise, Kral'ın tam tersi.

Aynı imalathane, aynı annenin yetiştirdiği çocuklar ama tamamen farklılar.

Prens, içine kapanık, hırçın, kaprisli, hiçbir sosyal etkinliğe katılmak istemeyen, “Yabaşaramazsam, başarısız olursam?” korkusuyla, kendine güvenini kazanamamış,huysuz ama tatlı bir çocuk. Şimdi Prens'e özgüvenini kazandırmak için savaşıyorum.

*

Kral'ın, benim de bir yıl kadar önce öğrendiğim büyük bir sorunu var.

Her annenin çocuğunun küçük bir sorunu dahi olsa, anneye büyük bir sorunmuş gibigelir. Fakat benim ve oğlumun sorunu gerçekten büyük.

Öğrendiğim gün kabullendim ama savaşmak istiyorum.

Savaşmamın sebebi ise ileriki hayatında kralımın mutsuz olmaması, acı çekmemesi.

Çünkü onun mutsuz olup, acı çekmesi bana daha çok acı veriyor.

O benim her şeyim.

Etim, tenim, damarım, kanım, canımdan bir parça.

Kral’ımın gözünden akan bir damla yaş için dünyayı yıkarım.

*

Şimdi gelelim bu büyük soruna ve nasıl öğrendiğime...

Kralım bir gün dışardan eve geldi, kendini kanepeye atıp, yüzünü ve gözlerinisaklayarak içini çeke çeke ağlamaya başladı.

Çok şaşırdım çünkü hayat dolu bir çocuktu.

Oğlumu bu kadar üzen neydi?

Kim olabilirdi?

Oğlumla konuşmaya başladım; “Ne oldu oğlum? Sorunun ne? Okulda mı yoksa özelhayatında mı problem var? Neden bu kadar üzgünsün? Kim ağlattı seni?” diye onun saçını okşayarak sorular sorup durumunu öğrenmeye çalışıyordum.

Oğlumsa bana, İmkansız anne, imkansız!" diyerek cevap verdi. Ben de ona “Nedirimkansız olan? Bir kız mı girdi hayatına? Kimmiş bakalım bu kız, benim oğlumukendine aşık edip ağlatacak kadar..." diyerek onu anlamaya, sorununu bulup çözmeyeçalıştım.

İmkansızlıkları insanlar kendileri yaratır," diyerek yarasına merhem olmaya,gözyaşlarını dindirmeye uğraşsam da, pek başarılı olamadım.

Çünkü oğlum, dönüp dolaşıp yine İmkansız!” diyordu.

*

Kral’ımın uzun süren telefon konuşmaları, mesajlaşmaları devam ederken bir gün bilerektelefonu benim odama bırakmış, mesajlarını da silmemiş.

Tabii ben de onun izni olmadan mesajlarını okudum.

Çok üzüldüm.

Üzülmemin sebebi ise arkadaşından gelen mesajların acı dolu olmasıydı.

“Kendimi öldüreceğim, sensiz yaşayamam, kaçıp yanına geleceğim, ailem öğrenirse beni yaşatmaz, seni çok seviyorum" gibi çok acı, ölüm kokan, korku dolu kelimelerdi.

Sabah uyanınca oğluma, "Seninle konuşabilir miyiz çok önemli. İstemeyerek de olsa,mesajlarını okudum. Ama şundan eminim ki, senin mesajlarını okumamı istediğin için özellikle telefonu odama bıraktın...”

Oğlum da, tahmin ettiğim gibi öğrenmemi, okumamı istediği için telefonu odamabıraktığını itiraf etti.

Sonra oğlumla konuşmaya başladık uzun uzun.

Oğluma, arkadaşının yazdığı mesajların çok kötü, üzücü olduğunu, yaşlarının çok küçük olduğunu, daha okuyacaklarını, önlerinde güzel bir geleceğin onları beklediğini, beklemeyi, sabretmeyi öğrenmeleri gerektiğini anlattım.

Oğlum beni dinledikten sonra, “Anne, ne kadar tanıyorsun? Benim içimdekileri biliyormusun? Oğlun ne acılar çekiyor, bunalımlara giriyor, bunları fark ettin mi? Gerçeklerfarklı, beni hiç tanımıyorsun. Gerçeği öğrenirsen kaldıramazsın, şoka girersin, bunalım geçirirsin. Boşver anne, boşver” diyerek beni şaşırttı.

*

Oğlumu nasıl tanıyamazdım bu yaşa kadar?

Onu ben getirdim bu dünyaya, ben büyüttüm.

Benim bilmediğim, fark etmediğim neydi?

Oğluma, “Benim bu zamana kadar kaldıramadığım hiçbir şey olmadı. Her şeyi, tüm yükü tek başıma kaldırdım. Ben kuvvetli bir anneyim. Senin sorunun ne olursa olsunkaldırabilirim ve şunu asla unutma, ben senin her zaman yanındayım, seni aslabırakmam. Şoka girmeyeceğim. Sorununu anlat, bilmek istiyorum” diyerek ısrar ettim.

“Anne, telefonda konuştuğum, mesajlaştığım, senin mesajlarını okuduğun arkadaşımın ismi Can” dedi.

Ben de, “Kıza erkek ismimi koymuşlar, olabilir; bazen de erkeğe kız ismi koyuyorlar, bunda bir sorun yok” diye cevap verdim.

Ama oğlum ısrarla “Anne, adı Can” diye tekrarladı, tekrarladı.

Bir an durdum, düşündüm.

“Oğlum, bu sevdiğin arkadaşın erkek mi?” diye sordum.

Oğlum da, “Evet anne” dedi.

Oğlumun evet demesiyle ne yalan söyleyeyim, şoka girdim, yıkıldım, gözlerim boşluğabaktı kaldı. Ama hemen toparlanmam gerekiyordu, çünkü karşımda benim canımdan,kanımdan doğurduğum yeşil gözlü bir kral, bir çocuk bana bakıyordu, tepkimi ölçüyordu.

Oğlum bana, “Bak gördün mü anne, sana demiştim kaldıramazsın, şoka girersin, bu yük farklı bir yük. Üzüleceğini bildiğim için bu zamana kadar kendimi gizledim. Ama artık çok fazla geliyor; onun için sana açılmak istedim. Zaten bu yüzden telefonusenin odana bıraktım” dedi ve ekledi: “Bu bir hastalık değil, hiçbir tedavisi yok. Tıp dazaten hastalık olarak kabul etmiyor...”

*

Benim oğlum bir gay, bir eşcinsel...

Bu zamana kadar eşcinsel kelimesini duymuştum.

Ama gay kelimesini duymamıştım.

Oğlumdan öğrendim.

Gay, lezbiyen; bu tür insanlar kendi hemcinslerine ilgi duyan kişiler.

Ve aramızda fark etmesek de bu tür insanlar çok var. Topluma aykırı olduğu için kendilerini gizlemek zorunda kalıyorlar. Ben bu sorunun içinde olduğum için bütün buçocuklarımızı daha yakından tanıma fırsatı buldum.

Kendimi şanslı mı yoksa şanssız mı görüyorum bilemiyorum.

Tek bildiğim bir şey var, bana Allah'ım böyle bir evlat verdiği için şükretmek zorundayım.

Peki burada suçlu olan kim?

Bu tür çocukları doğuran anneler mi yoksa doğan çocuklar mı?

Kim suçlu bu durumda?

Eğer Allah'a, Yaradan’a inanıyorsak, Allah'ın bize verdiği, sunduğu nimetleri göz ardıetmeyerek görebiliyorsak, işte o zaman bu tür çocukları da bize Allah verdi.

Allah'ın verdiği her şeye razıysak, şükür ediyorsak, bize böyle evlatlar verdiği için şükretmemiz gerektiğini bilmemiz lazım.

Suçlu kimse yok.

Eğer suçlu arıyorsak, suçlu bizleriz.

Toplum olarak bu çocuklarımızı dışlayarak ittiğimiz için.

AMERİKA’DA 70’LERDE HALLEDİLDİ

Dün Oscar adayı filmlerden “Milk”i izledim ve gözyaşlarına boğuldum. Görmediyseniz görmenizi tavsiye ederim. Sean Penn başrolde... Amerika'da 70'li yıllarda başlayaneşcinsel hakları hareketinin ülkemizde ve birçok doğu ülkesinde hala kabul görmediğinibilmek beni çok üzüyor. Kısa vadede ne yapılabilir bilemiyorum, ama insanların cinseltercihleri ve isteklerine göre bu şekilde yargılanması, hatta öldürmeye veya intihara varan sonuçlara sürüklenmesi içimi acıtıyor. Biz ne zaman normal ve makul bir ülkeolacağız? (Hande.)

BU GAY BU HETERO DİYE AYIRMAK İNSANLIK SUÇU

Çocukluğum Türkiye’de geçti. Doğu’nun Paris’i dedikleri Malatya’da. Hatırlıyorum da,lisedeyken, arkadaşlarım bir çocuktan uzak durmamızı söylerlerdi, bizi uyarırlardı, “O delive homo!” derlerdi. Eşcinselliği delilikle özdeşleştirirlerdi. Böyle bir çevrede büyüdüm,yetiştim. Sonra üniversite eğitimi için Almanya’ya gittim. Bir de ne göreyim! Üniversitenin kampüsünde, erkek erkeği öpüyor, okşuyor ve hiç kimse tepki göstermiyor. Ben ne yalansöyleyeyim önce şaşırdım, hatta iğrendim. Tabii bu, yıllarca üzerime panzer gibi sürülmüşönyargılarımla alakalıydı. Çok zaman sonra ben de alışmıştım gördüklerime ve artıkhayatımda olan bu insanları yadırgamıyor, onlarla birlikte ödev yapıyordum. Bu dünyayagelen kimsenin etnik ve cinsel kimliğini seçme şansı olmadığını yavaş yavaş kabul ettim. Aynı şekilde onları cinsel tercihlerinden, etnik kimliklerinden ve dini inançlarından dolayıayırmanın da insanlık suçu olduğunu. Umarım bizim ülkemizde de, bir gün, insanlarınyaşam şekillerine, cinsel tercihlerine saygı duyulur ve bütün bu önyargılar kökündenkazılır. Bu daha çooook uzun bir yol. (Zelda)

“Toplumsal baskı!” diyerek işin içinden çıkamam

35 yaşındayım. Kendimi bildim bileli erkeklere ilgi duydum. İki yıl önce ailemin baskısınadayanamayarak evlendim. Eşim dünyanın en iyi insanı. Onu seviyorum ama seksüalite anlamında bana hiçbir şey ifade etmiyor. Çok üzülüyorum. Her gün köşeme çekilip, sessizleşiyorum. Bende de suç var, “Toplumsal baskı!” filan diye işin içinden çıkamam, nasıl yaptım böyle bir şeyi bilmiyorum. İki yıl içinde onu sadece bir kere aldattım amakafamda her Allah’ın günü aldatıyorum. Ya çoluk çocuğa karışırsak ne olacak? Korkuyorum ama ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum. Gay arkadaşlara sesleniyorum.Asla. Asla böyle bir hataya düşmeyin. Gerekirse, yapabiliyorsanız ülkeden kaçın. Amaevlenmeyin. (Ali. K.)

TOPLUMU YOZLAŞTIRMA!

Gay’leri destekliyor olmanız, modernlik değil, cahilliktir. Gay’lik ve lezbiyenlik hastalık değil, baskının, korkunun, yanlış değerlendirmenin ve bir yönlendirmenin neticesidir.Doğuştan olmaz. Yaşam, artı-eksi ve erkek-dişi ilişkisi üzerine kurulmuştur. Karşıtkutuplar birbirini çeker maddeler oluşur, erkek dişi her canlı birleşir üreme olur. Aksitakdirde yaşam biter! İşte sizin gibiler gay'liği normalleştirmeye çalışıyor, oysa normaldeğil. Yanlış yapıyorsunuz, kötülük yapıyorsunuz. Modernleştireyim derken bu toplumuyozlaştırıyorsunuz. (Fehmi A.)

Hasta onlar, hasta!

Niçin bu ahlaksız sapıkları, gazete köşenize alıp bizim toplumumuzda asla kabul görmeyecek bu davranışları empoze etmeye çalışıyorsunuz! Bunun adı düpedüz ahlaksızlıktır. O insanı anlamak ve ona yardımcı olmak istiyorsanız, neden tedavi olmasınıönermiyorsunuz? Hasta onlar, hasta! Bizim toplumumuz bu şeyleri kabul etmedi ve etmeyecek. (Halit K.)

Hürriyet / Ayşe ARMAN



Etiketler : , , ,

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.