Mehmet ŞENER

Mehmet ŞENER

Yazarın Tüm Yazıları >

Bir lira

A+A-

Bir lira

Arife günü akşamüstü kayınpederlere gidiyoruz. Çocuklarımda bu güne kadar gördüğüm sevinçlerinden çok farklı sevinmekteler. Hayatların da farklılık var dedim kendime.

 Hayrola çocuklar dedim. Nasıl sevinmeyelim baba dediler?

Hayırdır, sizi bugün bu kadar sevindiren güzellik nedir ?

 Komşulara gittik.  Bugünden onları bayramladık. Aferin dedim.Ziyaret için kapılarını çaldığımız amcalar , ağabeyler bize para verdiler.

Güzel dedim. Doğrusu ben de çocuklar kadar servindim.  Madem çocuklar bir lira da olsa bir başkasının verdiğine bu kadar ehemmiyet veriyorlar, aynısını bende yapmalıyım.

Kararımı verdim.Biraz para bozdurayım da bende gelen çocuklara ,şeker yerine para vereyim dedim.

Tabii ki bunları içimden diyorum.

Çocukluk yıllarıma gittim. O günlerin bayram günlerini düşündüm. Varlıklı bir ailenin çocuğu değildim. Harçlık veren olur mu diye bizde birçok büyüğümüzün ellerini öptük. Büyüklerimizden azda olsa -onlar için -benim için çok büyük paralardı onların bana verdikleri.

Cebimden çıkarır çıkarır sayardım. Cebime girince sanki artıyor. İşte öyle değil. O paralar bugünün milyarlarından değerliydi.

 Hem de ne kadar…

Bayram namazdan sonra, çocuklara para verdikten sonra durumlarını gözleyeyim dedim. Önümden gidenlerin elini öpen çocuklar onların ellerine bakıyor.

Umut yok.

Belki çocuklar para verir diye öpmüştüm dedikleri anda olabilir.

 Fazla değil ,bir lira gibi para veriyorum çocuğun yüzünde güller açıyor. Hele ziyarete gittiğiniz evde ki çocuklara  verirseniz  çocukların ne kadar mutlu olduklarına şahit olursunuz.  Ziyaret esnasında şunu da konuştuk.

Çocuklarımıza başkası, biz de, başkasının çocuklarına para verdiğimizde onları yere göğe sığdıramıyorlar.

 Çocukların anne ve babaları diyelim, yirmi beş lira verse yine de memnun olmuyorlar. Çocukların duasını almak çok güzel.

 İmkanımız nispetinde ellerimizi ümitle öpen çocukların ellerine üç beş kuruş sıkıştıralım ve sonra izleyelim.

 İnsan çocukların sevincini görünce  paranın kendisine verilmişçesine mutlu oluyor. Birçok insan bu şekilde çocuk çağdaki insanları sevindirmenin mutluluğunu yaşıyorlar.

 Varlıklı ailenin çocuklarına da bir lira verseniz aynı sevinci onlar da yaşıyorlar. Belki babasından hiç almadığı paradır bu para  ama işte böyle günlerde başkası verince değerli oluyor.

babası en az beş lira verdiğinde bile burun kıvıran çocuklar,  el öptükten sonra verilen elli kuruş için ne kadar seviniyorlar.

 Geleneklerimizi yaşatırsak memleketimizin hayrına olacaktır. Biz paramızın az da olsa çocuklara verirsek onlarda bizden öğrenmiş olurlar.

 Küçük yaşta paylaşmayı öğrenmenin birçok faydası vardır. Bu gün babasının hiç para verdiğini görmeyen çocuk büyüdüğünde aynı babası gibi olacaktır.

  Çocuklar aileden ne görürlerse onu uygularlar.

 Ha bazen ders çıkartarak yaşadıklarını düşünerek, eksikliğini yaşadığı olayları başkasına yaşatmaz. Hayatım da yaşadıklarımı yaşatmak istemem diyenlerde olabilir.

 Bunun için insan bilinçli olmalıdır.

O masum , temiz çocuklarımızın yüzlerinde ki, tebessümü görmek dünyanın en güzel anıdır. Günümüzde hakikaten birçok aile sıkıntı içinde olabilir.

İllaki de para değil tabii ki. Onun yerine candan bir iki güzel kelamda olabilir. Onları adam yerine koymak. Çocuk değil de büyük insan değeri vermek.

Çocuklar çok para da istemiyorlar, onlar bir lira da yeter diyorlar.

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.