1. YAZARLAR

  2. İnci TULUNAY

  3. BENİM ÇOCUĞUM YAPMAZ DEYİN DE GÖRÜN!
İnci TULUNAY

İnci TULUNAY

Yazarın Tüm Yazıları >

BENİM ÇOCUĞUM YAPMAZ DEYİN DE GÖRÜN!

A+A-

BENİM ÇOCUĞUM YAPMAZ DEYİN DE GÖRÜN!

Lise yılları,delikanlılık çağına giren evlatlarımız için bir dönüm noktası niteliği taşıyor. Geleceklerinin temellerini, bu dönemde atacaklarını  biliyorlar.

Geçmişte bıraktıkları ortaokul yıllarında, dengeli ve uyumlu birer çocukken, lise sıralarına  oldukça tedirgin, kuruntulu, güç beğenen ve çabuk tepki gösteren birer "ergen" olarak geldiler.

İlgileri arttı; hayattan beklentileri, hevesleri farklılaştı.

Çevrelerinden gelen tüm tepkilere rağmen hemen hemen hepsi ,"özkimliğini" bulma arayışı içerisinde..

Yine biliyoruz ki çocukluktan çıkma çabası içerisindeki evlatlarımız çatışma ve çelişkileri yaşamadan sağlıklı bir yetişkinliğe adım atamazlar.
Karşılaştıkları  sorunların belki de en önemlisi aileleri ile  yaşadığı çatışmalardır. Onlar,ailelerinden anlayış,güven ve özgürlük beklerken aynı zamanda bir çocuk gibi değil, kendi başına bir kişi olarak görmelerini, kendisine olanak tanımalarını ve bağımsızlık çabalarını desteklemelerini de isterler.

İçlerinden  bazıları isteklerine kısmen karşılık bulurken, bazıları da beklentilerine yanıt alamadıkları için, kendilerini bu süreçte yalnız hissediyor olabilirler. Anne, baba olarak, çocuklarımızın bu yaşlarında, bir taraftan karşılaştıkları sorunları çözmeye çalışırken, bir taraftan da geleceğe hazırlanma telaşı duymakta olduklarını unutmayalım.. Zaman zaman aile ile zaman zaman öğretmen ve arkadaşları ile en önemlisi zaman zaman kendi içlerinde bir takım çatışmalar yaşamakta olduklarının farkında olalım.
Önemli olan, uzlaşabilecekleri ortak noktalar bulmaktır. Gençlerimiz aileleri ile sessiz bir diyaloga girmek yerine konuşmayı tercih ederek, kendilerini ifade edebilir. Aile buna müsait de olmayabilir aslında, işin bir de o boyutu var.

Kabahat altından elbise olsa kimse üzerine giymez. Ailelerimiz çocukları ile ilgili sorunlarla karşılaştıklarında derhal korumacı kalkanı geçirir üzerine. Önce inanmaz, inanmak istemez sonra “benim çocuğum yapmaz” der.. Benim çocuğum yapmaz! Tabi ki yapar mı hiç, yapanlar hep başkalarının çocukları, onlar da aynı şeyi düşünmüşlerdir  belki de evlatları hakkında ..

Ne kadar iyi yetiştirmiş olduğunuzu düşünürseniz düşünün gençlerimiz kendilerinden hiç beklenmeyen hatalar yapabiliyorlar. Doğru olduğunu düşünüyorlar yaparken. Ya da tasvip edilmeyeceğini bildiği için saklı gizli yapabiliyor. Ortaya çıkınca da haliyle sizi üzüyor.

Bu durumda ne yapacaksınız, inkar etmek yerine kabullenecek ve düzeltmek için uğraşacaksınız. Unutmayın ki anne baba olmadan önce yaşadığınız yıllarda bir çok yanılgıya düştünüz,  hata yaptınız, kalp kırdınız , uyum sağlayana kadar bir çok gelgitler yaşadı ruhunuz. Boşluklarda hep tutacak bir el buldunuz.. Belki annenizin belki babanızın belki bir yakınınızın belki de en sevdiğiniz öğretmeninizin.. Aile olarak görevlerimizin arasında çocuklarımızın başarıları ile gurur duymak ta var, hatalarını düzeltmekte.. Gençlerimizin tek yapması gereken ailelerine güvenmek, onlarla açık açık konuşmak, konuşamıyorlarsa aile ile konuşacak ona rehber olacak birine açılmak.. Onların tecrübelerinden faydalanmak ..

Gençler unutmayın; önemsemediğiniz tecrübeler,ileride sizlerin de benimseyeceği değerler olacaktır.

 

Önceki ve Sonraki Yazılar