Kıstaslar önemlidir

Ülkemizin temel dinamiklerinden olan adalet duygusunun öncelikle yazıda olduğu gibi insanların vicdanlarına yerleşmesi şarttır.

İnsanların birbirleriyle ilişkilerinde kriterimiz kendi görüşümüz olmamalıdır. Davranışlarımızda  hakkaniyetin göz göre göre çiğnenmesine göz yumduğumuzda sonucunda memnuniyetsizlik olur.

Bu da içimizde ki iyi ilişkilerin adına zarar demektir. Kıstaslarımızı koyduktan sonra onun ardında durmalıyız.

Bu gün bazı kişiler geçmişte olduğu gibi istediği şekilde devranın döneceğini düşünebilir. Öyle değil , işte eskisi devran  dönmeyecektir ve dönmemelidir.

Gerçek tekdir. Aynı olay nerde vuku bulursa bulsun , neticesi aynıdır. Atamalarda ki yorumları okuyunca memleketimin her  yeri aynı derler içinde kıvranmakta demekten başka çaremiz yok.  Şehir isimleri hiçmi hiçö önemli değil.

Kimisi atamayı sendika bazına indirmekte, kimisi kişilikleri ele almakta, kimisi nerde ne yazacağından bihaber, içinde ki kinini dökmekte.

Bunların yerine aslında ele alınacak ölçüt bellidir.

Yasalar ne emrediyorsa, onu uygulamalıyız. Bitaraf olması gerekenler taraf olursa rahatsızlıklar devam edecek demektir. Tarafsızlık okumuş kişilere nedendir zor geliyor anlamıyorum.

 İnsanımızın fikir yapısına bakarak değerlendirmeye kalkışmak,  hayatı okuyamadığımızın delilidir.

 Öyle ki, hak hukuktan bahseden ehli Müslim kişiler gördük, hak hukuk çiğneyen, kul hakkının affedilmediğini bile bile katmerli hak yiyen kişilere birçoğunuz şahit olmuşuzdur.

Çalışma esnasında, meslektaşlar arasında ki samimiyet ne zamana kadar safiyane devam eder diye sorulunca, çok açık şekilde menfaat çatışmasına kadar.

 Bundan birkaç yıl önce günlük gazetelerden birinde  müdür olarak atanan şahsın arkadaşını başka okula sürdüğünü okuyunca vay beee demiştim.

Boşa değilmiş yazarın konuyu dile getirmesi , olur mu hiç demiştim? İlimizin birinde yaşanmıştı hadise.

 Memleketimizin her yanı aynı demem bu işte. İdareci atamalarında tartışılan şehirler var. Atamalar noktasında, bunları okuyunca biz hiç mi yol alamadık demeden de edemedim. Makaleyi okuduktan sonra yazarı arayarak teşekkür etmiştim.

Olayların benzeri yaşanırsa görüşelim demişti. Çevvremizde yaşananları ve de ülkemizde ki akseden olayları aktarsam yazarımızın  konusu sadece bu olurdu.

Memleketimizin güzide okullarında okuduk diye iftihar edenler var içimizde.

 Memleketin asıl çaresi biziz diyen , bazılarının yaptıklarını duyunca ne kadar kahrolduğumu anlatamam. Okulların açılması için mücadele edenlerin kemiklerini sızlattıklarının farkında değiller.

 Başkası yapıyor ben niye yapmıyorum diye düşünüyorsa fikrine saygısızlık yapıyor demektir. Okuduğumuz  okulla övünmek hakkımızdır.övünmenin yanında okuduklarımıza mutabık davranmalıyız. Çünkü benim inandığım peygamber Mekke de hiç hile yaptı mı?Asla yapmadı, yapmayı düşünmedi, yapmaya kalkışanlara set oldu

 Biz onun ahlaki davranışının neresindeyiz?

Kul hakkında ölçütü hakkaniyette, yakınlık, arkadaşlık, tanışıklık, etkinlik onun ölçüsü değildi.

 Kim hak etmişse görev onundu.

 İşte insanoğlu çizgiyi kaybettiğinde yaşadığını doğru görmeye başlar. Doğru onun için nefsidir.

Hakkaniyet kendi talebi karşılanıyorsa yanlış değildir. Gerçekteyse bu düşünce batıldır. İşimizi ehline teslim etmeliyiz. Örnekler var tarihimizde.

Memleketimizin dört bir yanından atamalarda ki sıkıntının kaynağı bellidir. Yanlış yapanın yaptıklarının yanına kar kalmasıdır.Kişisel yakınlıklar işlemlerde yanlışa götürüyorsa sonucunda çalışanlar kırılacaktırlar.

Kırılmakta da haklıdırlar. Kurallar bir kez çiğnenince bir şey olmaz mantığına asla taviz verilmemelidir.