1. YAZARLAR

  2. Mehmet ŞENER

  3. Adalet zedelenmemeli
Mehmet ŞENER

Mehmet ŞENER

Yazarın Tüm Yazıları >

Adalet zedelenmemeli

A+A-

Adalet zedelenmemeliDünyanın bin bir hali vardır. Günümüzün şaşalı olmasına bakarak, insanları üzmenin anlamı olmasa gerek. Dün muhabbet esnasında geçti. Parkta hoş beşten sonra dertleşmeye başladık. Hani herkes kendi derdini bilir ya, öyle anı yaşamış oldum. Kendi kendime de dedim ki, insanların içinde neler varmış diye de hayıflandım.Hatta konunun umulmadık birisinin fail olunması da çok üzdü. Öyle yapabilecek olduğunu hiç mi hiç düşünmediğim başkası söylese, o kişi hakkında asla inanmazdım.Konu güncel, her gün hepimizin yaşadığı ve yaşamaya hazır olduğu konulardan. İnsanlar arasında ki, adaletsizlikler.Evlat ayrımı, kayırmacılık.Zannetmeyelim ki biz bazen farklıyız. Asla farklı değiliz. Her yerde bizler aynıyız. Evde, işyerinde, dışarıda, içeride.Konuşmaların merkezinde ki tema insanın acımasızlığını ortaya koyuyordu. Mutat olaylar gibi görünmekte, çokta can sıkıcıydı duyduklarım. Bizim insanımızın içine adalet duygusunun yerleşmemesinin yegâne sebebi annelerimiz ve babalarımız diyesi geliyor insanın. Neden diye soracak olunursa? Çünkü anne baba evlatlar arasında ki ince ayarı tutturamıyor. Kimi doğumunda birinin tarafına geçiyor. Kimi eğitim ve öğretim çağında oluyor. Kimi cinsiyette, kimi sevgide, kimi de yardım da.Adalet konusunda önce ki jenerasyonda bu tür sızlanmaların haddi hesabı yok. Babam beni okutmadı. Kardeşlerim küçüktü, hayvanlara bakılacaktı, çobanlık yapılacaktı, harman için hayvanlara tımarlanmalıydı, yaylaya çıkılacaktı. Sızlanmalar, yakınmalar, hatta öfkelerin temeli, evin ilk çocuğu olduğumdan bu işleri bana yüklediler. Babam da okuyabileceğim halde beni okutmadı diyen birçok insanla karşılaşmışsınızdır. Sohbetin mihveri de burasıydı. Babam bütün kardeşlerime arka çıktı. Destekledi evlerini yaptı. Beni çalıştırdı, gecem gündüze girdi.Beni yanından ayırmadı. Hizmette kusur etmedim. Hatta ortak gelir getirecek işlere giriştik. Sonunda ne oldu? ben kötüydüm çünkü babamın bir dediğini iki ettirtmedim. Almış olduğumuz ortak işimizin ve kazancımızın hissemizi de elimden aldı. Ekmek teknemi kaybetmiştim.Şimdi babama karşı soğuğum. Halini hatırını sorarım ama candan soramıyorum. Kabahatin büyüğü babada değil mi? Anlatıma göre…çalıştırmış olduğunuz kim olursa olsun karşılığını vermeliyiz. Ortak isek ortaklık payını vermeliyiz.Kimsenin hakkını almamalıyız. Muhabbet bitse de işime gitsem diyorum. Dertli insanlar dertlerini dinleyeni bulunca anlatmaya doyamıyorlar. Konuşan insanı dinlenmek, insana verilen en büyük ödüldür. İnsanlara anlatırken sağa sola kafayı döndürmek en büyük saygısızlıktır. Anlatan kişinin anlattığına değer verildiğini görmesi, onun için en büyük nimettir. Onun için muhabbette tek kişinin anlatımıyla devam etti gitti. Neyse ki müsaade istediğimde makul karşıladı. Bizler küçükken annemizden ve babamızdan ne görürsek onu yaparız. Kimi anne baba miras taksimin de yaptıkları yanlışlıkların neticesinde sonsuza kadar devam eden aile içi gerginlikler yaşanmaktadır. Bunları biz, hepimiz biliyoruz. İleri de bilenlerde belki aynı yanlışa düşüyor.Eskiden kardeşim için ölürüm diyen insanların mirasını aile büyüklerinin yanlışından sonra kardeş deme de…Burada ki ayrımcılığın neticesini düşünemeyen anne ve babanın hatalı davranışının cezasını nesiller çekmekte. Adaletle büyüyelim anneler ve babalar. Bizi bize düşürmeyelim.

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
1 Yorum